معانی کلمه : اصفر تغلبی
لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
با منتفقی نام مرد دلاوریست که بروزگار خاندان بویه بسال ۳۷۸ هجری در نتیجه دعوت خلفای عباسی در بحرین با قرامطه بنبرد و ستیز برخاست و پس از سرکوبی آنان بجزیره و دیار بکر نیز تاختن آورد و آن نواحی را هم تسخیر کرد و بممالک روم نیز هجوم برد و بر آن استیلا یافت . پس از وی نسل او بلقب بنی اصفر شهرت یافتند و دیر زمانی بر بحرین فرمانروایی داشتند .