[ویکی فقه] اشتغال، بر وزن إفتعال از ماده ی"شغل" است.با تعریف ذکر شده وجه نام گذاری و رابطه معنای لغوی و اصطلاحی روشن می شود؛ با این بیان که عامل، با رویگردان شدن از عمل در اسم متقدم، در ضمیر آن عمل کرده و مشغول و سرگرم آن شده است.جایگاه اشتغالآنچه در این باب مورد اهمیت است، اسم متقدم (مشغول عنه) و بحث پیرامون اعراب آن است و اینکه عالمان نحو آن را بین دو بخش مرفوعات و منصوبات آورده اند به این جهت ا...