تلفظ بین المللی : /ˈaːdrafˌan/ تلفظ : ['a:dRaf,an]
لغت نامه دهخدا
ادرفن. [ اَ دَ ف َ ] ( اِ ) علتی است که در پوست بدن آدمی بهم میرسد و آنرا داد گویند و بعربی قوبا خوانند. ( برهان قاطع ). نام علتی است که سبب آن دو چیز بود یکی خلط بد اندر تن ، دوم قوه طبیعت. و خلط بد نیز دو گونه است یکی خلطی بود تیز و رقیق یا خلطی بود غلیظ و سودائی که با خون آمیخته و قوت طبیعت اخلاط بد را از اندامهای شریف بازمیدارد و بظاهر پوست دفع می کند و آنرا بریون و اگریون نیز نامند و به تازی ...
