تلفظ بین المللی : /ˈaːdˈɑd ˈaːplvuːdˌadin/ تلفظ : ['a:d'Ad 'a:plvu:d,adin]
لغت نامه دهخدا
( اداد آپلووددین ) اداد آپلووددین. [ اَ وِدْ دی ] ( اِخ ) مردی که تخت بابل را غصب کرد و بپادشاهی رسید. وی از پادشاه آسور یاری طلبید و دختر خود را به او داد. رجوع به ایران باستان ص 125 شود.
فرهنگ فارسی
( اداد آپلووددین ) مردی که تخت بابل را غصب کرد و به پادشاهی رسید
