تلفظ بین المللی : /ˈaːbuː jˈaʔli/ تلفظ : ['a:bu: j'a?li]
لغت نامه دهخدا
ابویعلی. [ اَ بو ی َ ؟ ] ( ع اِ مرکب ) شاه مرغ. ( المرصع ).ابویعلی. [ اَ بو ی َ ؟ ] ( اِخ ) در کشف الظنون این کنیت بی قید دیگری آمده است و کتاب کفایة فی اصول الفقه را بدو نسبت کرده است و ظاهراً او همان ابویعلی حمزةبن عبدالعزیز سَلاّ ر باشد.ابویعلی. [ اَ بو ی َ ؟ ] ( اِخ ) ابن ابی زراعة، وراق. از اصحاب مازنی. مقدّمی در نحو و ثقه در روایات. او راست : کتاب الجامع فی النحو و آنرا به پایان نرسانیده است...
