یَکُلیا و تنهایی اورمانی به فارسی، نوشتۀ تقی مدرسی، در ۱۳۳۴ش. در این اثر نویسنده مضمون اسطوره ای ـ عاشقانۀ رمان خود را با نثری شبه کلاسیک و ملهم از روال روایتیِ عتیقِ کتاب مقدس بیان کرده است. قهرمانان رمان در ستیز با قوانین جامعه و ملکوت، می کوشند با عشق بر انزوا و ترس خود چیره شوند. این اثر در ۱۳۳۵، برندۀ جایزۀ بهترین رمان سال شد و زمینه های نوشتن داستان های اسطوره گرایانۀ پس از خود را پدید آورد....
