تلفظ بین المللی : /ˈebn sˈamʔuːn/ تلفظ : ['ebn s'am?u:n]
لغت نامه دهخدا
ابن سمعون . [ اِ ن ُ س َ ] (اِخ ) ابوالحسین محمدبن احمدبن اسماعیل واعظ بغدادی . وفات 387 هَ .ق . کلمات قصار او در مواعظ معروف است .
ابن سمعون . [ اِ ن ُ س َ ] (اِخ ) ابوالحجاج یوسف بن یحیی بن اسحاق سبتی مغربی . طبیب یهودی ، با ابن قفطی معاصر، پدرش در سبته بازرگانی داشت اما او بتحصیل علوم پرداخت و طب و ریاضی آموخت ....
