تلفظ بین المللی : /ˈebn xˈɑluːjˌe/ تلفظ : ['ebn x'Alu:j,e]
لغت نامه دهخدا
ابن خالویه. [ اِ ن ُ ی َ / ل ِ وَی ْه ْ ] ( اِخ ) ابوعبداﷲ حسین بن احمدبن خالویه. از علمای نحو و لغت و او از جماعتی چون ابوبکربن انباری و ابوعمرو زاهد و ابوسعید سیرافی ادب فراگرفته است و مذهب کوفیان و بصریان را خلط میکرده و به حلب درخدمت بنی حمدان به سال 370 هَ.ق. درگذشته است. از اوست : کتاب الاشتقاق. کتاب الجمل در نحو. کتاب اطرغش در لغت . کتاب القرأات. کتاب المبتدی. کتاب اعراب ثلاثین سورة من الق...
فرهنگ فارسی
از علمای نحو و لغت
دانشنامه عمومی
ابوعبداﷲ حسین بن احمد بن خالویه (درگذشته ۳۷۰ ه.ق.) از نحوشناسان و دستوردانان زبان عربی اهل همدان ایران و شیعه مذهب بود. شرح حال او را در عموم کتب معتبر رجال می توان یافت. ابن خالویه در سال ۳۱۴ قمری پس از رسیدن به سن رشد برای تکمیل تحصیل و آموختن فنون مختلف دانش وارد بغداد شد و با بزرگان اهل علم در هر فن ملاقات نمود و از محضر هر یک بهرهٔ علمی گرفت. از آنجا به شام رفت و سپس به حلب رفت و در آن دیار م...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن خالویه، ابوعبدالله حسین بن احمد بن خالویه، ملقب به ذوالنونین (د ۳۷۰ق /۹۸۰م)، شاعر، ادیب و نحوی برجسته ایرانی تبار می باشد.ثعالبی نام وی را «حسن» و ابن قفطی نام پدر او را «محمد» آورده است. او در همدان به دنیا آمد. در هیچ یک از مآخذ به سال تولد او اشاره نشده است، اما گفته اند که در ۳۱۴ق / ۹۲۶م، ظاهراً در آغاز جوانی برای تحصیل به بغداد رفت و نزد برجسته ترین دانشمندان سده ۴ق / ۱۰م دان...
