[ویکی فقه] اِبْن ِ سَبیل ، واژه ای قرآنی به معنی مسافرِ در راه مانده ، یکی از مستحقان هشت گانه زکات ، یا شش گانه خمس و فی ء.ابن سبیل در فقه یکی از مواردی است که زکات به آن تعلق می گیرد.به مسافر در راه مانده و نیازمند، ابن السّبیل گفته می شود؛ هر چند در شهر خود دارای مال و سرمایه باشد. ابن السّبیل به این معنا در قرآن و روایات نیز به کار رفته و در باب های زکات و خمس و فیء از آن بحث شده است.کاربرد قر...