تلفظ بین المللی : /ˈebn ˈaːlsakˌiːjat/ تلفظ : ['ebn 'a:lsak,i:jat]
لغت نامه دهخدا
ابن السکیت. [ اِ نُس ْ س ِک ْ کی ] ( اِخ ) ابویوسف یعقوب بن اسحاق سکیت ایرانی خوزی اهوازی ، از مردم قریه دورق. او در نحو بر پدر مقدم بود چنانکه سکیت در شعر بر او تقدم داشت. مولد او بغداد است ، و یعقوب پس از صحبت بزرگان و ائمه لغت عصر و استفادات از آنان بجمع و تصحیح لغات ببادیه میان قبائل عرب شدسپس چندی در بغداد و سامره بتدریس پرداخت. او از اصحاب کسائی و در انواع علم متصرف و یکی از امامان نحوبمذهب ...
دانشنامه عمومی
ابن السِّکِّیت (۸۰۲ - ۸۵۸م)، لغوی عرب بود. متوکل او را برای پرورش فرزندانش گماشت.
