۱. در بلا افتادن، دچار شدن به بیماری. ۲. (اسم ) گرفتاری، رنج، سختی.
دانشنامه آزاد فارسی
اِبتِلا (morbidity) (یا: موربیدیته) در پزشکی، واژه ای برای توصیف بیماربودن. به دفعات بروز یک بیماری در تعداد مشخصی از افراد جامعه اصطلاحاً میزان موربیدیته۱ (میزان ابتلاء) می گویند.
[ویکی فقه] ابتلا، قرار دادن انسان ها در بستر حوادث تکوینی و تشریعی برای رسیدن به کمال لایق می باشد.ابتلاء از ماده «بَلا یَبْلُوا» و به قولی از «بَلیَ یَبْلی» مشتق است.← ابتلا بنابر وجه اولواژه ابتلاء با الفاظی چون فتنه، امتحان و تمحیص که در قرآن نیز به کار رفته اند مترادف و یا قریب المعناست. فتنه شدیدترین نوع امتحان است
الفروق اللغویه، ابوهلال العسکری، ج۱، ص۳۹۶ـ ۳۹۷، مؤسسة النشر الاسلامی، قم، ۱۴...
