تلفظ بین المللی : /ˈɑʃkuːxˌidan/ تلفظ : ['ASku:x,idan]
لغت نامه دهخدا
آشکوخیدن . [ دَ ] (مص ) سکندری رفتن . از سر پنجه ٔ پای لغزیدن بی اراده و ناآگاهانه . و آن را در ستور سَر سُم رفتن گویند : چون بگردد پای او از پای دار آشکوخیده بماندهمچنان .
رودکی .
آشکوخدبر زمین هموار بر همچنان چون برزمین دشخوار بر .
رودکی .
فرهنگ عمید
۱. به سر درآمدن و افتادن؛ سکندری خوردن؛ لغزیدن: ◻︎ آشکوخد بر زمین هموارتر / همچنان چون بر زمین دشخوارتر (رودکی: ۵۳۶). ۲. خطا کردن.
