۱. آسودگی؛ راحتی.
۲. استراحت.
(یِ) [ په . ] (اِمص .) آسودگی ، راحتی .
داشتن زندگی خوب و احساس رضایت خاطر
(تلفظ: āsāyeš) (اسم مصدر از آسودن) راحت ، استراحت ، آسانی ، آسودگی ، فراغ ، سکون ، آرام .
آرامش، آسودگی، استراحت، ترفیه، تنآسانی، تنعم، راحت، راحتی، رفاه، سکون، شادکامی، فراغ، فراغت ≠ دغدغه، سختی، مشقت، ناآرامی