آرنج . [ رَ ] (اِ) مفصل و بند و میان بازو و ساعد از طرف وحشی . مرفق . آرج .آرن . آران . وارَن . وارنج . آرنگ . رونکک : گهی ببازی بازوش را فراشته داشت گهی به رنج جهان اندرون بزد آرنج . ابوشکور.آستین ازبرای رنج و الم تا به آرنج برزنی هر دم . اسدی (از شعوری ).زبهر سنگ ملمع که آیدت در دست بسا کسان که شکستی بسنگشان آرنج . امیرخسرو دهلوی .|| یاز. ذراع . اَرَش ....
فرهنگ عمید
محل اتصال بازو و ساعد از طرف بیرون؛ مفصل میان ساعد و بازو.
