۱. آباد بودن.
۲. (اسم) ده؛ قریه.
[ په . ] (حامص . اِ.) 1 - عمران ، آبادانی . 2 - جای آباد. 3 - ده ، قریه .
روستا ده آبادی
تکیه ای: âbâdi / deh
طاری: deh
طامه ای: âbâdi
طرقی: âbâdi / dah
کشه ای: âbâdi
نطنزی: âbâdi / deh
آبادانی، عمارت، عمران
ده، دهات، دهکده، روستا، شهر، واحه، ولایت
۱. آبادانی، عمارت، عمران
۲. ده، دهات، دهکده، روستا، شهر، واحه، ولایت