معانی کلمه : گن
لغت نامه دهخدا
گن . [ گ ُ ] (اِ) مخفف گند که خصیه است . (برهان ) (آنندراج ). در اراک (سلطان آباد) گون (خصیه ) مثلاً «گن گوسفند»، یعنی دنبلان گوسفند. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).
فرهنگ عمید
گین#NAME?
= گین
فرهنگ فارسی
بد
۱ - یا گن ابلیس . ۱ - خای. شیطان . ۲ - اکتمکت . ۲ - دانه ای بسیار سخت و سیاه رنگ به بزرگی جوزبویا که چون آنرا حرکت دهند و بجنبانند مغز آن در درون صدا دهد . توضیح با مراجعه با ماخذی که در دست بود این گیاه را نشناختیم . یا گن گوسفند . دنبلان گوسفند
دانشنامه عمومی
بد
گویش مازنی
گند کثیف
/gan/ گند کثیف
گویش بختیاری
مفصّل، فراوان، بسیار. taš-e genn-i kerdim>:آتش مفصّلى روشن کردیم> .
فرهنگ فارسی ساره
بد
واژه نامه بختیاریکا
( گِن * ) نخ رنگی قالی؛ بُر