تلفظ بین المللی : /ɡˈan ˈeblis/ تلفظ : [g'an 'eblis]
لغت نامه دهخدا
گن ابلیس. [ گ ُ ن ِ اِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) خایه شیطان ، چه گن به معنی خصیه باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به گن شود. || دانه ای هست بسیار سخت و سیاه رنگ به بزرگی جوزبوا، چون آن را حرکت دهند و بجنبانند مغز آن در درون آن صدا دهد. اگر در زیر آبستن قدری از آن دود کنند به آسانی بزاید و آن را عربان حجرةالولادة و حجرةالنسر نیز خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ). و رجوع به حجرةالولادة شود....
