معانی کلمه : کوچه گردی
لغت نامه دهخدا
کوچه گردی. [ چ َ / چ ِ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل و حالت کوچه گرد. محله گردی. ( فرهنگ فارسی معین ).
- امثال :
یا کوچه گردی می شود یا خانه داری ؛ به سرزنش به زنانی که بسیار به مهمانی و گردش روند، گویند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
|| طوافی. || خانه بدوشی. دربدری. ( فرهنگ فارسی معین ).
- امثال :
یا کوچه گردی می شود یا خانه داری ؛ به سرزنش به زنانی که بسیار به مهمانی و گردش روند، گویند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
|| طوافی. || خانه بدوشی. دربدری. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ فارسی
عمل و حالت کوچه گرد محله گردی . ۲ - طوافی . ۳ - خانه بدوشی دربدری .
