کفشکی. [ ک َ ش َ ] ( اِ ) در اصطلاح کُشتی ، فنی است و آن چنان است که چون حریف دریابدکه هیچ جای خودش در بند خصم نیست ناگاه با نوک پنجه پا به وسط پای حریف و بیضه او زند تا معلق برزمین افتد. ( از غیاث ) ( از آنندراج ) ( فرهنگ فارسی معین )- کفشکی زدن : خصم تیرآور اگر دم زند آماجش کن !بزنش کفشکی و چکمه مرحاجش کن !( از فرهنگ فارسی معین )....
