کاروان . [ کارْ / رِ ] (اِخ ) نام ناحیتی به بلوچستان .
کاروان . [ کارْ / رِ ] (اِخ ) رجوع به کادیجان و رجوع به فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 شود.
۱. گروه مسافرانی که باهم سفر میکنند.
۲. [مجاز] چیزی که اجزای آن به دنبال هم میآید.
۳. اتاقک چرخداری که به پشت اتومبیل وصل میشود و برای حمل کالا، حیوانات، و اقامت در سفر مورد استفاده قرار میگیرد.
〈 کاروان زدن: (مصدر لازم) [قدیمی، مجاز] دزدیدن اموال مسافران کاروان با حمله به آن.
قافله، کاربان