تلفظ بین المللی : /tʃˈuːb xˈɑr/ تلفظ : [tS'u:b x'AR]
لغت نامه دهخدا
چوب خوار. [ خوا / خا ] ( نف مرکب ) که چوب خورد. خورنده چوب. چوب خوارنده. || ( اِ مرکب ) کرمی باشد که چوب و هر چیز که بر زمین افتاده باشد از جنس پشمینه و پلاس بخورد و ضایع سازد. ( جهانگیری ) ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). انواعی از حشره که چوب خورند چون موریانه و غیره. کرمی که تیر و چوب هر چه بیاید بخورد. ( یادداشت مؤلف ). جانوری است چوبخواره که آن را موریانه نامند و عرب ارضه خواند. موریانه....
فرهنگ فارسی
حشره‌ای که برای استقرار یا تغذیه بافت آبکش و چوب درخت را سوراخ می‌کند
( اسم ) کرمی است که چوب و پشمینه و پلاس را بخورد و ضایع سازد ارضه .
مترادف و متضاد
xylophagous(صفت)
چوب خوار
فرهنگستان زبان و ادب
{wood borer} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] حشره ای که برای استقرار یا تغذیه بافت آبکش و چوب درخت را سوراخ می کند
