معنی کلمه : نیک اموز
لغت نامه دهخدا
( نیک آموز ) نیک آموز. ( نف مرکب ) ناصح. واعظ. ( آنندراج ). خیرخواه. که دیگران را به نیکی و خیر دلالت کند :
هر که را گوشی بود موقوف پیغام بلا
کی تواند گوش کردن پند نیک آموز خویش.
هر که را گوشی بود موقوف پیغام بلا
کی تواند گوش کردن پند نیک آموز خویش.