معانی کلمه : نقیبت
لغت نامه دهخدا
نقیبت . [ ن َ ب َ ] (ع اِمص ) نقیبة. بزرگی نمودن بر قوم . ازنقیب است که بزرگ طایفه باشد. رجوع به نقیبة شود.
فرهنگ عمید
خردمندی، توانایی در ادارۀ امور.
فرهنگ معین
(نَ بَ ) [ ع . نقیبة ] ۱ - (اِ. ) نفس . ۲ - عقل ، خرد. ۳ - طبیعت ، سرشت . ۴ - (اِمص . ) نفاذرای .