تلفظ بین المللی : /nˈafseː almˈasduːr/ تلفظ : [n'afse: alm'asdu:R]
لغت نامه دهخدا
( نفثةالمصدور ) نفثةالمصدور. [ ن َ ث َ تُل ْ م َ] ( ع اِ مرکب ) آنچه مبتلا به بیماری ریوی بیرون افکند از خلط و خون تا بدان خود را اندک آرامشی بخشد. || اظهار شکوی و گلایه کردن از امری یا چیزی ناخوش آیند تا بدان آلام درونی تخفیف یابد. بث الشکوی. لب به شکایت گشودن و آلام نهانی بازگفتن : لیکن از رنج برده طبعم هست راحتی دون نفثةالمصدور.مسعودسعد.با یکدیگر از حدوث این واقعه منکر بث الشکوی و نفثةالمصدور آ...
فرهنگ عمید
۱. خلطی که بیمار مبتلا به درد سینه از سینه خارج کند. ۲. سخنی حاکی از اندوه و غم درونی که گوینده با گفتن آن آرامش پیدا کند.
( نفثة المصدور ) ۱. خلطی که بیمار مبتلا به درد سینه از سینه خارج کند. ۲. سخنی حاکی از اندوه و غم درونی که گوینده با گفتن آن آرامش پیدا کند.
دانشنامه آزاد فارسی
نَفْثَةالمَصدورکتابی به فارسی در وقایع آخرین سال های پادشاهی سلطان جلال الدین خوارزمشاه تألیف شهاب الدین نسوی (ـ۶۴۷ق). مؤلف این اثر را در ۶۳۲ق نوشته و تاریخ ایران را به هنگام حمله مغول بازگو کرده است . نسوی همچنین از سختی های زندگی خود در سال های پایانی حکومت جلال الدین منکبرنی نالیده است . این اثر به نثر مصنوع است و در آن اشعاری از انوری ، اخسیکتی ، خیام و نظامی آمده است . نفثةالمصدور برای نخستین...
دانشنامه عمومی
نفثةالمصدور. نَفْثَةُالمَصْدور کتابی به زبان فارسی نوشتهٔ شهاب الدین زیدری نسوی، منشی سلطان جلال الدین خوارزمشاه است. این کتاب در شرح مصائبی است که در حملهٔ مغول بر وی گذشته است. نثر کتاب، نمونهٔ اعلای نثر فنی در سدهٔ هفتم هجری قمری است.نسوی، محمد بن احمد (۱۳۸۵)، نفثةالمصدور، به کوشش به تصحیح و توضیح امیرحسن یزدگردی.، تهران: توس، شابک ۹۶۴-۳۱۵-۲۶۳-۴شهاب الدینْ محمد نسوی در سال ۶۲۱ ق از جانب والی ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] نفثة المصدور (کتاب). نفثه المصدور، اثر شهاب الدین محمد خزندزی زیدری نسوی ۶۲۲ ه. ق، نامی است که بر کتاب نهاده شده است؛ اما درست دانسته نیست که آیا این نامگذاری از خود مؤلف است یا برگرفته از عبارت متن کتاب: «از نفثة المصدوری که مهجوری بدان راحتی تواند یافت چاره نیست» و «بیا تا به سر نفثه المصدور خویش شویم». موضوع کتاب شرح خاطرات رنج آمیز مؤلف است، از پایان سال ۶۲۷ تا آغاز سال ۶۲۹، است.ک...
