تلفظ بین المللی : /nˈafashˈɑlamˌasduːr/ تلفظ : [n'afash'Alam,asdu:R]
لغت نامه دهخدا
نفثةالمصدور. [ ن َ ث َ تُل ْ م َ] (ع اِ مرکب ) آنچه مبتلا به بیماری ریوی بیرون افکند از خلط و خون تا بدان خود را اندک آرامشی بخشد. || اظهار شکوی و گلایه کردن از امری یا چیزی ناخوش آیند تا بدان آلام درونی تخفیف یابد. بث الشکوی . لب به شکایت گشودن و آلام نهانی بازگفتن : لیکن از رنج برده طبعم هست راحتی دون نفثةالمصدور. مسعودسعد.با یکدیگر از حدوث این واقعه ٔ منکر بث الشکوی و نفثةالمصدور آغاز کردند. (ت...
