تلفظ بین المللی : /nˌazarkˈardeː/ تلفظ : [n,azaRk'aRde:]
لغت نامه دهخدا
نظرکرده . [ ن َ ظَ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که طرف توجه و عنایت یکی از اولیاء یا انبیاء واقعشده باشد. مورد لطف امامی یا امام زاده ای شده به صورت اعجاز. طرف توجه ارواح مقدسه شده ، مثل کمربسته . (یادداشت مؤلف ). چون کسی از خدمت اولیا و اهل حال به نوائی رسد، گویند نظرکرده ٔ فلانی است یعنی منظور نظر و پرورده و تربیت کرده ٔ اوست . (آنندراج ) : گلی کآبروبخش هر فرقه است نظرکرده ٔ بخیه ٔ خرقه است . ملا...
