تلفظ بین المللی : /nˈesɑr ovˈordan/ تلفظ : [n'esAR ov'oRdan]
لغت نامه دهخدا
( نثار آوردن ) نثار آوردن. [ ن ِ وَ دَ ] ( مص مرکب ) تحفه آوردن. هدیه آوردن. پیشکش بردن. پیشکش کردن : به سودابه فرمای تا پیش اوی نثار آورد گوهر و مشکبوی.فردوسی.نمازش بریم و نثار آوریم درخت پرستش به بار آوریم.فردوسی.ز دینار با هر یکی سی هزارنثار آوریده برِ شهریار.فردوسی.ز زرّ و گهر این نثار آوردز دیبا همی آن نگار آورد.اسدی.روز نوروز است و هر بنده نثار آرد همی بنده شاعر همی خواهد که جان آرد نثار.امی...
