معانی کلمه : نابسامانی
لغت نامه دهخدا
نابسامانی. [ ب ِ ] ( حامص مرکب ) بی بند و باری. اختلال. خلل. خرابی : و بسیار زهاد و ابدال را به شیراز کشته و فساد و خرابی و نابسامانی کرده. ( تاریخ سیستان ). || فسق. فجور. || تبه کاری. غی. ستمکاری. ظلم :
بربائی از آن بدین دراندازی
گرگی بمثل ز نابسامانی.
بربائی از آن بدین دراندازی
گرگی بمثل ز نابسامانی.
فرهنگ فارسی
۱ - بی سامانی بی نظمی اختلال . ۲ - بی ساز و برگی . ۳ - شناعت ناهنجاری .
مترادف و متضاد
آشفتگی، پراکندگی، پریشانی، نامجموع ≠ مجموع