تلفظ بین المللی : /mˌolammˈaʔkɑr/ تلفظ : [m,olamm'a?kAR]
لغت نامه دهخدا
ملمعکار. [ م ُ ل َم ْ م َ ] (ص مرکب ) شخصی است که تنگه ٔ نقره و طلا را بر روی مس و آهن می چسباند. (برهان ). مُذَهِّب . طلاکار. آنکه زراندودمی کند. ملمعساز. ملمعگر. (از ناظم الاطباء). || کنایه از مردم منافق و زراق و مکار و غدار هم هست . (برهان ). کنایه از مکار و منافق . (آنندراج ). ریاکار و منافق و خائن . (از ناظم الاطباء) : وین جاهلان ، ملمعکارند و منتحل زآن ، گاه امتحان بجز از ممتحن نیند. خاقانی ...
