تلفظ بین المللی : /molˈammaʔ kˈɑr/ تلفظ : [mol'amma? k'AR]
لغت نامه دهخدا
ملمعکار. [ م ُ ل َم ْ م َ ] ( ص مرکب ) شخصی است که تنگه نقره و طلا را بر روی مس و آهن می چسباند. ( برهان ). مُذَهِّب. طلاکار. آنکه زراندودمی کند. ملمعساز. ملمعگر. ( از ناظم الاطباء ). || کنایه از مردم منافق و زراق و مکار و غدار هم هست. ( برهان ). کنایه از مکار و منافق. ( آنندراج ). ریاکار و منافق و خائن. ( از ناظم الاطباء ) : وین جاهلان ، ملمعکارند و منتحل زآن ، گاه امتحان بجز از ممتحن نیند.خاقانی...
فرهنگ عمید
ریاکار و منافق.
فرهنگ معین
( ~. ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) ۱ - کسی که با طلا یا نقره روی فلزات دیگر کار می کند. ۲ - کنایه از: منافق . مزوّر.
فرهنگ فارسی
۱ - ( صفت ) کسی که تنکه نقره و طلا بر روی مس و آهن می چسباند . ۲ - منافق مکار . یا ملمع کار شیطانی . کسی که باطل را در لباس حق جلوه دهد.
