مشاة. [ م ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ ماشی . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ماشون . (اقرب الموارد). پیادگان : قدم الحاج حتی المشاة. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
( مشآة ) مشآة. [ م ِ ] ( ع اِ ) ( از «ش ء و» ) زنبیل و زنبر که بدان خاک ومانند آن کشند. ج ، مشائی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیط المحیط ) ( از اقرب الموارد ).( مشاة ) مشاة. [ م ُ ] ...
