تلفظ بین المللی : /mˈasti erfˈɑni/ تلفظ : [m'asti eRf'Ani]
دانشنامه عمومی
مستی عرفانی سر از پا نشناختن در راه وصال معشوق حقیقی است. مستی، حالت قربی است که در آن، حقایق علم غیب، برای عارف مکشوف و مشهود می گردد، و او نیز، در آن حال به افشاء اسرار و رموزی دست می زند، که در حالت عادی از باز گوئی آن ها احتراز می نموده است. مستی، خود فراموشی و حال فنا شدن در حق است، عارف در مستی عرفانی، ما سوی الله را نمی بیندو حتی انکار وجود خویش نیز می پردازد، وهمه چیز را خدائی می بیند، و د...
