معانی کلمه : مستی

۱. مست بودن.
۲. [قدیمی، مجاز] خمارآلودگی: مستی چشم.

۱. گِله؛ شکایت.
۲. (اسم) اندوه.
⟨ مُستی کردن: (مصدر لازم) [قدیمی] گله و شکایت کردن: ◻︎ مُستی مکن که ننگرد او مُستی / زاری مکن که نشنود او زاری (رودکی: ۵۱۱)، ◻︎ باده خور و مَستی کن مُستی چه کنی از غم / دانی که بِه از مُستی صد راه یکی مَستی (لبیبی: شاعران بی‌دیوان: ۴۹۰).

(مُ) (حامص .) گله کردن ، شکایت کردن .

(مَ) (حامص .) حالتی که از نوشیدن الکل در شخص ایجاد شود، مست بودن ،سکر. ؛ ~ و راستی کنایه از: شنیدن حرف درست و بدون دروغ .

غم، اندوه، غصه

شکوه، شکایت، گلایه

۱. غم، اندوه، غصه
۲. شکوه، شکایت، گلایه

بی‌خودی، سرخوشی، سکر، مخموری، نشئه ≠ هوشیاری، صحو