تلفظ بین المللی : /mostˈarjeh/ تلفظ : [most'aRjeh]
لغت نامه دهخدا
مستریح. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استراحة. راحت یافته. ( اقرب الموارد ). آرامش یافته. آرام. آسوده. برآسوده. رجوع به استراحة شود. || از بین عباد کسی است که خداوند تعالی او را بر راز مقدرات آگاه ساخته باشد و در نتیجه از سختی طلب و انتظار آسوده گشته. ( اقرب الموارد ). کسی را گویند که حق عز اسمه او را از سِرّ قدر آگاه فرمود باشد چه چنین می داند که آنچه مقدر است در وقت معلوم وقوع آن حتمی و ناگزی...
