تلفظ بین المللی : /mˌozɑhˈemat/ تلفظ : [m,ozAh'emat]
لغت نامه دهخدا
مزاحمت . [ م ُ ح َ م َ ] (ع مص ، اِمص ) ممانعت و تعرض و معارضه و بازداشتگی . || زحمت و تصدیع و آزردگی . (از ناظم الاطباء). زحمت دادن . رنج رسانیدن . زحمت کردن . زحمت رسانیدن . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). با کسی زحمت کردن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). || انبوهی و فشار بر یکدیگر. (ناظم الاطباء). || تنگی نمودن بر کسی . (از منتخب اللغات ) (از غیاث اللغات )....
(مُ حَ مَ ) [ ع . مزاحمة ] (مص م . ) ۱ - زحمت دادن . ۲ - انبوهی کردن و تنگ گرفتن بر کسی .
دانشنامه آزاد فارسی
مزاحمت (nuisance)(یا: ایذا) در حقوق، مداخله در برخورداری و استفاده از حقوق مالکیت زمین. دو نوع ایذا وجود دارد: ایذای خاص که مزاحم استفادۀ متصرف از ملک است، مانند سروصدای یک همسایه که در این صورت متصرف می تواند درخواست صدور قرار منع و رفع مزاحمت و مطالبۀ خسارات کند. مزاحمت عمومی که بر استفادۀ گروهی نامشخص از مردم تأثیر می گذارد، مانند ایجاد مانع در بزرگراه، که جرم کیفری محسوب می شود. در مزاحمت عموم...
فرهنگ فارسی
اذیت کردن، انبوهی کردن وتنگ گرفتن برکسی ۱ - ( مصدر ) زحمت دادن رنج رسانیدن . ۲ - ( اسم ) زحمت . بازداشتگی
