تلفظ بین المللی : /mˌarfuːʔˈeː/ تلفظ : [m,aRfu:?'e:]
لغت نامه دهخدا
( مرفوعة ) مرفوعة. [ م َ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث مرفوع ، که نعت مفعولی است از مصدر رفع. رجوع به مرفوع و رفع شود.- احادیث مرفوعة ؛ حدیثهای مرفوع ، مرفوع از احادیث. رجوع به مرفوع و حدیث شود.|| بالا برده شده. بلند داشته و برداشته شده و برافراشته : فرش مرفوعة. ( قرآن 33/56 ). فی صحف مکرمة. مرفوعة مطهرة. ( قرآن 13/80 و 14 ). فیها سرر مرفوعة. ( قرآن 13/88 )....
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی مَّرْفُوعَةٌ: بلند شده - رفعت و بلندی داده شده(چه از لحاظ مقامی و چه ازجهت مکانی)معنی فُرُشٍ: بسترها (جمع فراش و چون این کلمه به عنوان کنایه از همسر و زن نیز به کار می رود برخی مراد ازعبارت " فرش مرفوعه " را زنان ارجمندی دانستهاند که در عقل و جمال و کمال قدر و منزلتی بلند دارند )ریشه کلمه: رفع (۲۹ بار)wikialkb: مَرْفُوعَة[ویکی اهل البیت] مرفوعه (اسامی و اوصاف قرآن). «مرفوعه» ا...
