تلفظ بین المللی : /mˌotekˈɑʃef/ تلفظ : [m,otek'ASef]
لغت نامه دهخدا
متکاشف. [ م ُ ت َ ش ِ ]( ع ص ) آن که بهمدیگر آشکار کند عیب را. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). عیب هم را بریکدیگر کشف کننده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تکاشف شود.
