تلفظ بین المللی : /makˈɑʃefˌat/ تلفظ : [mak'ASef,at]
لغت نامه دهخدا
مکاشفت. [ م ُ ش َ / ش ِ ف َ ] ( از ع ، مص ) مکاشفة. دشمنی آشکار کردن. آشکارا خصومت ورزیدن. خصومت علنی : آن مکاشفت میان وی و آن امیرابوالفضل بیفتاد. ( تاریخ سیستان ). چون به مکاشفت و دشمنی آشکارا کاری بسیار نرود و به زرق و افتعال دست زده اند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 131 ). کار جنگ و مکاشفت میان ایشان مدتی دراز پیچیده بود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 548 ). میان وی و پسران علی تکین مکاشفتی سخت بزرگ بپای ش...
فرهنگ فارسی
( مصدر ) مکاشفه [ ... و اسباب منازعت و مکاشفت بریده شود . ] ( بیهقی . فض . ۵۱٠ ) مکاشفه . دشمنی آشکار کردن
