تلفظ بین المللی : /mˌotetˈarres/ تلفظ : [m,otet'aRRes]
لغت نامه دهخدا
متطرس. [ م ُ ت َ طَرْ رِ ] ( ع ص ) پرهیز کننده از چیزی و چیزی پاک و نفیس خورنده . ( آنندراج ). کسی که نخورد و نیاشامد مگر پاک و خوشبوی را. ( از اقرب الموارد ) ( از محیطالمحیط ). || مرد ریزه کار و پسندیده کار. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیطالمحیط ). || مختار. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ) ( از محیطالمحیط ). و رجوع به تطرس شود....
