تلفظ بین المللی : /faq1ˈɑʔ ɡoʃˈɑdan/ تلفظ : [faq1'A? goS'Adan]
لغت نامه دهخدا
فقاع گشادن. [ ف ُ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) آروغ زدن. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || کنایت از لاف زدن و تفاخر کردن. ( آنندراج ) ( برهان ). نازیدن. بالیدن. ( یادداشت مؤلف ) : آنجا که من فقاع گشایم ز دست فضل الا ز درد دل چو یخ افسرده تن نیند.خاقانی.صاحب بدر و حنین از تو گشاید فقاع کآن گهر چون سداب برکشی از بهر کین.خاقانی.ولی خانه بر یخ بنا دارد و من ز چرخ سدابی فقاعی گشایم.خاقانی.رفت آنکه فقاع از تو گ...
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) باز کردن سر شیشه فقاع ۲ - ( مصدر ) کار کوچکی را انجام دادن : و گر جلاب دادن را نشایم فقاعی را بدست آخر گشایم . ۲ - پراکنده قطرات با فشار باطراف ( همچون پراکندن قطرات فقاع ) ۴ - آروغ زدن(چه نوشیدن فقاع معمولا تولید آروغ می کند ) ۵ - تفاخر کردن لاف زدن : نوروز ز نار و سیب زرین بگشاد ز تو فقاع شیرین ( مشکین ) . ۶ - حکایت کردن حاکی بودن : آب جامد چون دست ممسکان از افاضت خیز بسته هوای بارد...
