معانی کلمه : فر

فر. [ ف ُ ] (اِ) کتابخانه ٔ یهودان . (برهان ).

فر. [ ف ِرر ] (اِ صوت ) آواز گرفتن بینی . (یادداشت بخط مؤلف ).

فر.[ ف ِ ] (اِ) چین و شکن موی را گویند. در فرهنگهای فارسی موجود ضبط آن مشاهده نشد، و گمان میرود مأخوذ از زبان فرانسه باشد. رجوع به «فر» (فرانسوی ) شود.

فَرّه#NAME?

۱. فرار کردن؛ گریختن.
۲. گریز.

۱. چین‌وشکن مو.
۲. (صفت) دارای چین‌وشکن؛ مجعد: موهایش فر بود.

وسیله‌ای‌ دربسته مانند اجاق یا تنور که بعضی از غذاها و شیرینی‌ها را درون آن می‌پزند.

(فَ) (اِ.) پر.

(فَ رّ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) گریختن . 2 - (اِ مص .) گریز.

(فَ رْ یا رّ) [ په . ] (اِ.) 1 - فروغی ایزدی که بر دل هر کس بتابد اورا بر دیگران برتری می دهد. 2 - شکوه ، جلال . 3 - زیبایی ، برازندگی .

← تنور

فَرّ؛ شکوه.

خوشحال - خوب - چاق

۱صدای رفت و برگش آب بینی در دماغ ۲مخفف فردا که به تنهایی ...

تنور، تنوره

حسن، زیبایی

فروغ‌ایزدی، لمعه

تازگی، طراوت، نوی

تاب، چین، شکن، کرس

دلال، غنج، کرشمه، ناز

جلال، شان، شکوه، شوکت

۱. جلال، شان، شکوه، شوکت
۲. فروغایزدی، لمعه
۳. حسن، زیبایی

۱. تاب، چین، شکن، کرس
۲. تازگی، طراوت، نوی
۳. دلال، غنج، کرشمه، ناز
۴. تنور، تنوره