معانی کلمه : غنجه

غنجة. [ غ َ ن ِ ج َ ] (ع ص ) زن باکرشمه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مؤنث غَنِج . (اقرب الموارد).

غنچه#NAME?

نازوکرشمه؛ غنج: ◻︎ به یک کرشمه و یک غنجه‌ زآن دو شکر خویش/ هزار دل بربایی هزار جان شکری (سوزنی: لغت‌نامه: غنجه).
⟨ غنجهٴ کبک‌ دری: (موسیقی) [قدیمی] از الحان سی‌گانۀ باربد: ◻︎ چو کردی غنجهٴ کبک دری تیز / ببردی غنجهٴ کبک دلاویز (نظامی۱۴: ۱۸۱).