عقد جایز عقدی است که مطابق قانون اصولاً قابل فسخ باشد.ماده ۱۸۶ قانون مدنی عقد جایز را چنین تعریف میکند: «عقد جایز آن است که هریک از طرفین بتواند هر وقتی بخواهند، آن را فسخ کنند» عقود در حقوق ایران به عقد لازم و جایز تقسیم میشود.عقد جایز عقدی است که مطابق قانون اصولاً قابل فسخ باشد در مقابل عقد لازم عقدی است که اصولاً قابل فسخ نیست و طرفین ملزم به اجرای مفاد عقد هستند. در یک تقسیم بندی مدرن تر عقود...