تلفظ بین المللی : /ˌaːfarˈaseː/ تلفظ : [,a:faR'ase:]
لغت نامه دهخدا
عفرسة. [ ع َ رَ س َ ] (ع مص ) بر زمین افکندن کسی را. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || چیره شدن بر کسی . (از منتهی الارب ). غالب شدن . (از اقرب الموارد). || دریدن شیر کسی را. (از منتهی الارب ).
( عفرسة ) عفرسة. [ ع َ رَ س َ ] ( ع مص ) بر زمین افکندن کسی را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || چیره شدن بر کسی. ( از منتهی الارب ). غالب شدن. ( از اقرب ...
