معانی کلمه : عطریه
لغت نامه دهخدا
عطریة. [ ع ِ ری ی َ ] (ع ص نسبی ) مؤنث عِطری . خوشبو. ج ، عطریّات . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عطریات شود. || (اِمص ) خوشبویی : و له رائحة فیها عطریة. (ابن البیطار).
فرهنگ فارسی
( صفت ) مونث عطری جمع عطرات .
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: a(e)triye) (عربی) (عطر + ایه (پسوند نسبت)) ، منسوب به عطر ؛ معطر ، خوشبو .
اسم: عطریه (دختر) (عربی) (تلفظ: a(e)triye) (فارسی: عطريه) (انگلیسی: atriye)
معنی: منسوب به عطر، معطر، خوشبو، ( عطر، ایه ( پسوند نسبت ) )
معنی: منسوب به عطر، معطر، خوشبو، ( عطر، ایه ( پسوند نسبت ) )