عُبِید، عیسی ( ـ۱۹۲۲)داستان نویس سوری مقیم مصر. وابسته به جنبش ادبی موسوم به مکتب مدرن، و گروه سفور، و متأثر از ادبیات فرانسه بود. دو مجموعۀ داستان با محتوای روان شناختی و واقع گرایانه چاپ کرد. در پیش گفتار نخستین مجموعه، احسان هانم (۱۹۲۱)، خواستار تکوین ادبیاتی در مصر شد که تصویرگر زندگی اجتماعی، روان شناختی و ملی به سیاقی رئالیستی، عکس شیوۀ ایدئالیستی و رمانتیک منفلوطی بود. در عین حال، منادی است...