کلماتور
عبید. [ ع ُ ب َ ] (اِخ ) ابن احمدبن خردادبه . رجوع به به ابن خرداذبه ابوالقاسم و نیز الاعلام زرکلی شود.
عبید. [ ع ُ ب َ ] (اِخ ) ابن بکربن کلاب از بنی عامربن صعصعه از عدنانیه . جدی جاهلی است . (از الاعلام زرکلی ).
بندۀ کوچک.
۱. = عبد
۲. فرمانبردار؛ مطیع.
(عُ بَ یا بِ) [ ع . ] بندة کوچک .
(عَ) [ ع . ] (اِ.) جِ عبد؛ بندگان .
(تلفظ: abid) (عربی) بنده ، فرمانبردار ، مطیع .
برده، بنده، عبد، غلام