معانی کلمه : طواشی
لغت نامه دهخدا
طواشی . [ طَ] (ع ص ) خصی . خایه برکنده . اخته . مخنث . (آنندراج ).
طواشی. [ طَ ] ( اِخ ) والی کرک از قبل ملک ناصر داود از امرای ایوبی. ( حبیب السیر ج 1 ص 409 ).
طواشی. [ طَ] ( ع ص ) خصی. خایه برکنده. اخته. مخنث. ( آنندراج ).
طواشی. [ طَ] ( ع ص ) خصی. خایه برکنده. اخته. مخنث. ( آنندراج ).
فرهنگ عمید
اخته، خواجه سرا.
فرهنگ معین
(طَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - اخته ، خایه کشیده . ۲ - خواجه سرا.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - خصی خایه برکنده . ۲ - خواجه سرا خدمتگزار .
والی کرک از قبل ملک ناصر داود از امرای ایوبی .
والی کرک از قبل ملک ناصر داود از امرای ایوبی .