معانی کلمه : طواغیت

طواغیت. [ طَ ] ( ع اِ ) ج ِ طاغوت. ( منتهی الارب ). رجوع به طاغوت شود : چه از طواعیت طواغیت پرستان ملول گشته بودند. ( جهانگشای جوینی ). و فرّ دولت روزافزون جباران و متکبران طواغیت را در قبضه طواعیت و فرمان منقاد. ( جهانگشای جوینی ). || بتخانه ها.

= طاغوت

۱ - بت صنم . ۲ - جادوگر ساحر . ۳ - باطل . ۴ - سرکش ( از اهل کتاب ) مارد جمع : طواغیت .