طرفی. [ طَ رَ ف َ ] ( ع اِ ) طرفین. دو طرف و بدین صورت در حال اضافه آورند، مانند: طرفی النقیض : بطرفی افراط و تفریط. ( شمس قیس در المعجم ).
فرهنگ فارسی
طرفین دو طرف و بدن صورت در حال اضافه آوردند مانند : طرفی النقیض . بطرفی افراط و تفریط .
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی طَرَفَیِ: دو سو - دو طرفمعنی بَعَثَ: برانگیخت- چیزی را به طرفی سوق دادمعنی بَعْثِ: برانگیختن- چیزی را به طرفی سوق دادنمعنی لَا یَبْعَثُ: بر نمی انگیزد (بعث :چیزی را به طرفی سوق دادن)معنی مَبْعُوثِینَ: برانگیخته شدگان(بعث :چیزی را به طرفی سوق دادن)معنی مَّبْعُوثُونَ: برانگیخته شدن - برپا داشته شدگان(بعث :چیزی را به طرفی سوق دادن)معنی تُبْعَثُونَ: برانگیخته می شوید-بر پا داشته می ...
